« الف » اباحَت : ( ع . مص ) . اباحه . مباح كردن . حلال كردن . جايز داشتن . روا شمردن . حليت . جواز . روايى . دستورى . رخصت . مقابل حَظْر و تحريم و منع . ابّار : ( ع . ص ، ا ) . چاه كن . كن كن . مقنى . - اشياف ابار : دوايى است درد چشم را . رصاص اسود . سرب سوخته . ابار : ( ع . ا ) . جِ ابْره . سوزن ها . ابازير : ( ع . ا ) . جِ عربى ابزار فارسى . آنچه در ديگ كنند از ادويه و بوى افزارهاى خشك . ديگ افزارها . توابل . بوزار . افحاء . بثاث : ( ع . مص ) . با كسى راز خويش در ميان نهادن . بر كسى راز خويش [ را ] آشكارا كردن . شايع و فاش‌كردن خبر را . حال و اندوه خود با كسى گفتن . ابْخِرَه : ( ع . ا ) . جِ بخار . بخارها : ابخرهء رديه ، ابخرهء وبائيه . ابْرَد : ( ع . ن . تف ) . سردتر . ابْر : ( ا ) . مه دروا در جو كه بيشتر به باران بدل شود . سحاب . سحابه . ميغ . غيم . غمام . غمامه . عنان . ( دهار ) . بارقه . مزن . غين . توان . عارض . اسهم ابْط : ( ع . ا ) . بَغل . بن بغل . زير بَغل . باطن منكب . كش . خش . ابْطاء : ( ع . مص ) . درنگ كردن . درنگى شدن . آهستگى كردن . درنگ آوردن . دير كردن . دير آمدن . كاهل شدن . كاهل ساختن . ابطريطاوس : تب شطر الغب . ابْطى : ( ص نسبى ، ا ) . رگى است در ذراع منسوب به ابط ، بغل . ابْطاء : ( ع . مص ) . درنگ كردن . درنگى شدن . آهستگى كردن . پس انداختن كارى را . درنگ آوردن . دير كردن . دير آمدن . كاهل شدن . كاهل ساختن . كاهل چاروا شدن . كاهل شدن چاروا كسى را . ابْطاء : ( ع . ن . تف ) . كندتر . درنگى تر . دير آينده تر . ديرنده تر ابْوال : ( ع . ا ) . جِ بَول . ابَوَين : ( ع . ا ) . تثنيهء اب . ابوان . والدين . پدر و مادر . ابْهَر : ( ع . ن . تف ) . نعت تفضيلى از باهر . روشن تر .